
Bugün Ferdi Tayfur’un ölümünün 1. yılı…
Çocukluğumuzun, gençliğimizin;
Kasetçide harçlığını sayarak aldığımız o bantların,
Arabada camı yarım açıp son ses dinlediğimiz şarkıların sahibi…
Bir nesil büyüdü onun sesiyle.
Bir nesil susmayı, içine atmayı, talihiyle kavga etmeyi ondan öğrendi.
Ama ne acıdır ki…
Gülhane Parkı’nda 250 bin kişiye konser veren, halkın omzunda zirveye çıkan bu dev adam;
Felç geçirdiğinde hastane köşelerinde yalnız bırakıldı.
Hayattayken kapısı çalınmadı.
Vefat edince ise herkes “baba bizi bırakma” diye haykırışlarla ağladı.
Lâkin bu makus durum, sadece Ferdi Tayfur’un değil;
Bu memleketin yaşarken vefasız, ölünce figan çelişkisidir.
Peki düşünelim…
İnsanlar neden Ferdi Tayfur’u bu kadar seviyor?
Bir şarkısı çaldığında neden ortam susuyor?
Neden herkesin gözleri bir an yere bakıyor?
Çünkü Ferdi Tayfur, sadece şarkı söylemiyordu, yaşıyordu...
“Çeşme” dedi, gurbeti anlattı.
“Ben de Özledim” dedi, kimliğini gizleyen erkekleri anlattı.
“Huzurum Kalmadı” dedi, kimsenin dinlemediği iç çığlıkları söyledi.
“Emmoğlu” dedi, fakirliğin içindeki onuru anlattı.
“Bana Sor” dedi, hayata küsmüş ama hâlâ ayakta duranları…
Onun şarkılarında süslü cümle yoktu.
Filozofluk taslamadı.
Sahici oldu.
Çünkü o şarkılar;
Sevip de kavuşamayanındı...
Babasının yükünü sırtlanan çocuğundu...
Sessizce ağlayan adamındı...
“Erkek ağlamaz” denilip içine gömülenlerin çığlığıydı...
Ferdi Tayfur’u sevmek,
Bir şarkıyı sevmek değildi.
Kendi hayatını kabul etmekti.
Medya onu hayattayken görmedi.
Hastane odaları sessizdi.
Ama öldüğünde manşetler doldu taştı.
Geç kaldınız.
Çok geç.
Ferdi Tayfur, alkışlarda değil;
yüreklerde yaşadı.
Ve yürekten sevenler bilir:
Krallar ölmez…
Sadece yalnız bırakılır.
Bugün onun ölüm yıldönümü.
Ama biz Ferdi’yi toprağa değil,
kalbimize gömdük.
Onu, gönül vitrinimizin en güzel köşesine koyduk.
Vefasızlığımız adına bizi affet...
"Hani en sevdiğini kaybettiğinde, içi yanar ya insanın..."
İşte sen de içimizde hiç sönmeyecek bir yangın olarak kaldın.
Bir gün gitsen bile, bıraktığın o eşsiz hatıran bize yetti.
Mekânın cennet olsun arabeks müziğin babası KRAL FERDİ TAYFUR..
“Hani en sevdiğini kaybettiğinde
İçi yanar ya…”
İşte sen de içimizde sönmeyen bir yangın oldun Kral Ferdi baba…
Bir gün gitsen bile hatıran yeter...
⚘MEKANIN CENNET OLSUN