Tarihin her döneminde iki insan tipi olagelmiştir: Biri taş üstüne taş koymaya, insanlığa bir nebze olsun fayda sağlamaya çalışanlar; diğeri ise kendi elleriyle hiçbir şey ortaya koymadığı halde, başkalarının emeğini küçümsemeyi marifet sananlar.
Bugün de etrafımıza baktığımızda bu tablo hiç değişmemiştir. Hayatında bırakın insanlığa kalıcı bir eser bırakmayı, en basit günlük işleri bile beceremeyen bazı kimseler; okuyan, düşünen, üreten ve ter döken insanların en büyük eleştirmeni kesilirler. Kimi zaman alaya alırlar, kimi zaman hasetle dedikodu kuyuları kazarlar; tek amaçları ise kendileri gibi "boş kalmanın" ezikliğini, üretenlerin şevkini kırarak örtbas etmektir.
Oysa ilim ve üretim yolculuğu, insanlık tarihinin en kutsal ve en zahmetli yürüyüşüdür. Peygamber Efendimiz’in (sav):
Muaz (Ra)'dan rivayet edildiğine göre “İlmi öğreniniz çünkü Allah için ilim öğrenmek ondan korkma vesilesidir. İlmi aramak bir ibadettir. İlmi müzakere etmek tesbih onu araştırmak cihattır. İlmi bilmeyenlere öğretmek sadaka onu ehline bol bol vermek Allah'a yakınlık vesilesidir. Çünkü ilim helal ve haramın alameti cennet ehlinin yollarındaki yol işaretleridir. O yalnızlıkta dost, gurbette arkadaş, inzivada yani bir köşeye çekilme halinde konuşmacıdır. Bollukta ve darlıkta yol gösterici, düşmanlara karşı silah, dostların yanında süstür. Allah ilimle bazı kavimleri yükseltir ve onları hayır da öyle İmam ve önderler yapar ki izlerinden gidilir. Fiillerine uyulur, onların rey ve görüşleri ile iş bitirilir. Melekler onlara dost olmak ister kanatlarıyla onları ovarlar, yaş kuru ne varsa denizdeki balıklar ve rahatsızlık veren diğer hayvanlar, karadaki yırtıcı ve koyun sığır deve cinsi hayvanlar onlar için Allah'tan mağfiret dilerler. Çünkü ilim kalplerin cehaletten kurtulup hayat bulmasıdır. Karanlıklarda gözlerin lambasıdır. Kul ilim sayesinde hayırlı işlerin makamlarına dünya ve ahirette yüksek derecelere ulaşır. İlim üzerinde düşünmek oruç tutmaya denktir. İlmi karşılıklı olarak etüt etmek gece ibadet etmeye denktir. İlimle sırayı rahimler yapılır onun sayesinde helal haram tanınır. İlim amellerin önderidir. Amel ona tabidir. Allah onu Said kimselere ilham eder, şaki kimseleri ondan mahrum eder.” Buyurmuştur.
Ebuzer (ra)'dan rivayet ediyor Resulüllah (sav) efendimiz “ey Ebazer sabahleyin erkenden yola çıkıp yüce Allah'ın kitabından bir ayet öğrenmen senin için yüz rekât namaz kılmaktan daha hayırlıdır. Sabahleyin yola çıkıp ilimden bir bölüm öğrenmen o ilimle amel edilsin veya edilmesin senin için bin rekât namaz kılmaktan daha hayırlıdır.” Buyurmuştur.
Allah Tealâ ilimle nice kavimleri yükseltmiş, cehaletin karanlığından aydınlığa çıkarmıştır.
Peki, bu kadar kutlu bir çabaya karşı düşen görev nedir?
Elbette en güzeli, bizzat bu ilim ve üretim kervanına katılmaktır. Ancak çeşitli bahanelerle veya imkânsızlıklarla bu sahada doğrudan koşturamayanların bile takınması gereken tavır çok nettir: Köstek değil, destek olmak.
Üreten insana el vermek, onun heyecanına ortak olmak, en az üretmek kadar erdemli bir duruştur. Çünkü biliriz ki, taş üstüne taş koyanın karşısına çelme takmak kolaydır; maharet o taşın sağlam durması için harca omuz vermektir.
Ne mutlu bu dünyada bir iz, insanlığa bir merhem, ebedi âlemde ise geride hayırlı bir hoş seda bırakabilmek için çaba gösterenlere. Ne mutlu, üretmeyip gölge edenlerden değil, üretenin gölgesinde hiza alanlardan olanlara.
Selam ve dua ile...