Söyleyemediğimiz çok şey var… bizim söylemediklerimizin çokluğu kadar isteselerde söyleyemeyecek olanlar. “Korkma!” diye başlasa da İstiklal’in Marşı istikbali için korkanlar cumhuriyeti. Kendimi de onlardan gayrısına atmıyorum. Şüphesiz ben de korkuyorum. Çünkü ne kuldan utanmayan ne yaradandan korkmayandan korkmak gerekir. Ben korkarım çünkü bir hayatım var: bir ailem, bir işim, bir sevdiğim ve yüzlerce mutsuzluğundan kahrolacağım sevdiklerim. Peki onların yok muydu?
“Onlar”ı bölmek gerekir: beni korkutanların yüzünden bugün istesede konuşamayanlar, beni korkutanların yüzünden zulmü göğüsleyenler… yani yüzde 99!
Samet Özgül 28 yaşındaydı Gazi Üniversitesi Tarih bölümünde öğrenciyken. 28 yaşındaydı hayatını idame ettirebilmek için motokuryelik yaparken. 28 yaşındaydı “yol verme” tartışması yüzünden önü kesilerek 3 kişi tarafından vahşice hayattan kopartılırken. Korkutan budur işte; konuşmak istese de konuşamaz artık Samet Özgül. Umutlarıyla birlikte karanlığa gömüldüyse ve konuşamıyorsa biz konuşacağız. Samet Özgül’ün kardeşi Berna Özgül dört senedir adaletin sağlanması için konuşuyor. Sanıklar serbest kalırken Berna konuşuyor. 7 Kasım’da Abisi Samet Özgül’ün ölüm yıldönümünde konuşan Berna Özgül:
"Evet, biz işçi sınıfıyız. Evet, benim ağabeyim emekçi bir moto kuryeydi. Üstüne basıp geçmek çok kolay, değil mi? 600 tane milletvekili var, bakanlık var. Ne yapıyorlar? İktidara da söylüyorum, muhalefete de söylüyorum: Biz adalet istiyoruz. Bugün ağabeyimin mezarına gidip tekrar diyeceğim ki 'Adalet yerini bulamadı abi, ama ben mücadeleye devam edeceğim.' Sessiz kalanlara da bizi kullananlara da söylüyorum:
Acımızı kullanmayın. Beni karşı tarafın avukatı defalarca şikâyet etti. Ben hapse girmekle de susmam, ölmekle de susmam. Ağabeyime söz verdim ve o sözden dönmem."
Berna Özgül, abisi konuşamadığı için konuşuyor. Öyleyse bizler de konuşmalıyız. 600 milletvekili susuyorsa -Özgül’ün ifadesiyle ki son derece haklı- iktidarıyla muhalefetiyle, konuşma sırası asaleten millettedir.
Sadece Samet Özgül değil maalesef istese de konuşamayacak olan.
Zeren Ertaş da konuşamayacak. Çünkü Aydın Efeler Güzelhisar Kız Öğrenci KYK Yurdunda asansöre bindi Zeren. Asansör düştü ve Zeren Ertaş umutlarıyla, söylemleriye toprağa verildi. İhmal olduğu açık bir kazada -ki cinayet demek daha doğru olur- yargılanan sorumluların “hepsi” bu yıl tahliye edildi. Bununla da bitmiyor rezalet, acılı aile bir de tehdit ediliyor.
BBC’nin haberine göre:
Baba Ertaş 12 Şubat'ta anne Serpil Ertaş'a, Filipinler'in ülke kodu olan +63 ile başlayan bir numaradan WhatsApp üzerinden tehdit mesajı gönderildiğini söyledi.
Mesajda, "Zeren öldü. En kısa sürede duruşmadan çekilmediğiniz takdirde kızınızı mezarından çıkarıp yakarız. Bu son uyarımızdır. Dikkate almazsan seni de kocanı da leş ederiz" ifadeleri yer aldığını söyledi.
Bu mesajın ardından baba Akın Ertaş, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulundu.
Suç duyurusunun ardından yeni bir mesaj aldıklarını söyleyen Ertaş, bu kez de suç duyurusunun geri çekilmesi yönünde tehdit edildiklerini ifade etti.
Bu tehditlerin kendilerine geri adım attırmayacağını belirten Ertaş, "Çocuğumuzun adaletini sağlamak için elimizden geldiğince mücadele edeceğiz" diye konuştu.
Baba Ertaş konuşuyor çünkü Zeren Ertaş istese de konuşamıyor. 600 milletvekili susuyorsa, konuşma sırası aseleten millettedir. Biz konuşacağız.
Konuşanlar da var tabii bir de; her gün 100 Bin TL harcasa 60 yılda bitecek bir parayı hortumlayan Fatma Betül Sayan Kaya’nın olduğu bir ülke de kendisi konuşuyor. O konuşabiliyor çünkü Enes Kara konuşamıyor.
Enes Kara, Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencisiyken 19 yaşındaydı. Gelecek kaygısı, yoksulluk ve cemaat evlerinin baskısı nedeniyle hayatına son vereceğini söylediği videoda 19. Umutları tükendiğinde 19. Hayatına son verdiğinde 19. 19 yaşını böyle hayal etmediğini söylüyor Enes Kara.
Yoksulluk ve gelenek kaygısıyla boğuşan bir genç hayatına son veriyor. Diğer yandan FBSK, fonlarda parasına para katıyor. Enes Kara konuşamıyor. Okul arkadaşları konuşuyor, BBC’nin haberine göre:
Enes için bugün Fırat Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi önünde, tıp öğrencileri tarafından bir basın açıklaması yapıldı. Açıklamada şu ifadelere yer verildi:
''Bir şeyler yapmak için daha kaç canımızı kaybetmemiz gerekiyor, daha kaç gencin dünyayı kucaklayacak gülüşünün solması gerekiyor? Artık ailelerin, öğretmenlerin, yönetimin bu durumu ele alması ve bir şeyler yapmasını talep ediyoruz. Enes videosunda 19 yaşımı böyle hayal etmedim diyor, hangimiz hayal ettik ki…''
600 milletvekili susuyorsa, konuşma sırası asaleten millettedir. Biz konuşacağız!
Değerli okur; bu yazıyı 10 Kasım için kaleme aldım. Evlatların kötü durumda Atam! Evlatların sahipsiz, yoksul ve umutsuz. Ama bakma sen bizim bu hallerimize. Kurtarıcı aradığımız yok.
Çünkü biz %99’uz! Memleket, bunları hak etmiyor. Memleket, %1’in boyunduruğunu kabul etmiyor ve etmeyecek.
Umutlarımız tükeniyor evet. Ama buna bir dur demeliyiz. Umutsuzluk bize yani yüzde doksan dokuza değil yüzde bire yarıyor. Bir şeylerin değişme ihtimali azaldıkça gayret de aynı orantıda azalıyor.
Bu çağrı hepimize ama en çok farklı sıralarda aynı ülkeyi düşlediklerimize. Bu çağrı hepimize ama en çok farklı sokaklarda aynı refah için dövüşenlere. Bu çağrı hepimize ama çok politik fikri ne olursa olsun değişim isteyen ve bunun için gayret eden gençlere.
Bu çağrı aidiyetini kaybetmiş ama memleketi değiştirmek isteyen; yoksullukla, gelecek kaygısıyla, umutsuzlukla sınanan gençliğe…
10 Kasım yas değil mücadele günüdür. Korkma, biz YÜZDE DOKSAN DOKUZUZ, yüzde bire yenilmeyeceğiz! Halaskargazi bizden bunu ister.
Saygı, minnet ve derin bir özlemle…