Buna benzer bir sözü var Einstein denilen dehanın. Bu söz zaman zaman aklımı karıştırır. Neden derseniz aptal gördüklerime zaman zaman bakıyorum da yaşamdan aldıkları keyif bende yok. Akıllı dediklerimse nedense hep mutsuz ve huzursuz. Tersine çevirirsek huzur mutluluksa onlar aptal değil, ben huzursuz ve kaygılıysam aptal olan benim.
Yaşamın bu on yılında daha fazla ve daha farklı düşünmeye başladım. Çevremde olanları başka bir pencereden seyretmek bana iyi geldi.
Ne kimse akıllı ne de kimse aptal. Herkes gördüğünü taklit ediyor. Hiç kimse kendisi değil. Çünkü dünyadaki ne sosyal yapı ne de eğitim sistemi buna izin veriyor.
Fakat insanın en önemli özelliği hayatta kalmaktır. O yüzden hayatta kalmayı becerenler bu gerekliliği yerine getirdikleri için aptal değildir.
Başkaları için kendini feda edenler aptal mıdır. Mesela hiç aile kurmayıp ana babalarına bakan evlatlar onlar hayatta kalırken kendi hayatlarını çürüttükleri için aptal olabilirler mi?
Aptallığın en tehlikeli biçimi kendini erdem sanmasıdır diye bir söz vardır ama aptallık nedir onun tarifi lâzım. Aptallık aklın tembelliğidır diyebilir miyiz? Öyle olsa " aptallık bir tercihtir" diyenlerle ters düşeriz tercih akıl gerektirir.
Neden tercihtir çünkü aptallık kolektiftir bir aidiyet sağlar, aptallık rahatlıktır çoğu insan bedel ödememek için aptallığı seçer.
Kısaca aptallık düşünmenin bedelini ödememek için seçilmiş konforlu bir cehalettir.
Sözün özü DİKKAT EDIN KIMSE APTAL DEĞİLDİR.
Kalabalıkla aynı saçmalığı paylaşmak, tek başına haklı olmaktan daha güvenlidir.
Dr. Oğuzkan Bölükbaşı
