Bir gün bir adam, bir valinin huzuruna gelerek:— Efendim, falanca kişi sizin aleyhinizde konuşuyor, dedi.

Vali, adı geçen kişiyi çağırdı.

Adam geldiğinde:
-Sen benim arkamdan kötü
konuşuyormuşsun, doğru mu?diye sordu.

O kişi şaşkınlıkla:— Hâşâ efendim! Siz iyilik sahibi bir insansınız. Hakkınızda kötü konuşmadım, dedi.

Bunun üzerine vali, sözü getiren adamı yan odaydan çıkarttı ve:
— İşte bu kişi bana senin böyle söylediğini haber verdi, dedi.


Adam tebessüm ederek şu hikmetli cevabı verdi:— Efendim, bu kişinin hâli iki şeyden biridir:

Ya bilmediği bir şeyi söyleyerek yalan konuşmuştur ya da insanlar arasında laf taşımıştır.

Her iki durumda da onun sözüne güvenilmez.


Vali bu cevabı çok beğendi ve laf taşıyan kişiyi huzurundan uzaklaştırdı.

O günden sonra herkes şu gerçeği daha iyi anladı:

Laf taşımak dostları düşman eder, kardeşleri ayırır, gönülleri kırar.

İyi arkadaş ise insanların arasını düzeltir, sevgiyi ve muhabbeti artırır.

Nitekim Peygamber Efendimiz (sallallâhü aleyhi ve sellem):
"Nemîme yapan kimse Cennet'e giremez." buyurmuştur.


İyi dost gönüle ilaç,
Kötü dost açar bin yara.
Bir söz sevgi yeşertirken,
Bir söz döndürür zarara.


Söz taşıma, gönül taşı,
Muhabbet olsun yoldaşı.
Fitne ile ömür geçmez,
Sevgi kalır arkadaşın.

Rabbimiz bizleri iyi dostlardan eylesin, dilimizi hayra vesile kılsın, fitne ve nemîmeden muhafaza buyursun.

Âmin.

Hidayet Doğan Osmanoğlu
Tc. Kültür Bakanlığı Halk Şairi