Tarih, sahnesinden geçen binlerce lideri kaydeder; ancak çok azı bir ulusun kaderini baştan yazıp zamanın ötesinde bir deniz fenerine dönüşebilir.

Bir ömre sığdırılan 11 savaş, 24 madalya, kurulan bir cumhuriyet ve devrimler...

Bunlar tarih kitaplarının yazdığı değişmez hakikatler. Peki ya o devrimlerin arkasındaki merak, kütüphane raflarındaki tutku ve o koca yüreğin az bilinen insani dokunuşları?

​Mustafa Kemal’i anlamak, sadece askeri zaferlerini ezberlemek değildir. O’nu asıl büyüleyici kılan, cephane sandıklarının üzerinde kitap okuyan vizyonudur.

​Kitap Sandıkları Arasında Bir Deha

​Büyük Taarruz’un en sıcak günlerinde, cephe hatları arasında taşınan ahşap sandıkların içinde sadece mühimmat yoktu; klasikler, tarih ve coğrafya kitapları vardı. Yaşamı boyunca 3 bin 997 kitap okuyan ve okuduğu satırların altını kırmızı ve mavi kalemlerle çizip kenarlarına notlar alan bir liderden bahsediyoruz.

​Dahası var: Bugün okullarda geometri derslerinde kullandığımız "açı", "üçgen", "dörtgen", "teğet", "boyut" gibi onlarca Türkçe matematiksel terimi bizzat Atatürk’ün yazdığı Geometri kitabına borçluyuz. O, dili sadeleştirirken aslında Türk gençliğinin zihnini de özgürleştiriyordu.

​Bilimin ve Geleceğin Rehberliğinde

​Atatürk’ün bilime ve sanata olan tutkusu sıradan bir heves değildi. Cumhuriyetin ilk yıllarında, yokluk içindeki ülkenin kısıtlı imkânlarıyla gençleri Avrupa’ya eğitime gönderirken arkalarından yazdığı şu kısa telgraf, O’nun vizyonunun özetiydi:

​"Sizi birer kıvılcım olarak gönderiyorum; birer alev olarak geri dönmelisiniz!"

​Nitekim o kıvılcımlar döndü ve bu ülkenin bilimde, sanatta, sanayide aydınlanma meşaleleri oldu.

​ Bugün dünyaca ünlü meteoroloji haritalarında kullanılan bazı ölçeklerin temelinde O’nun kurdurduğu Meteoroloji Enstitüsü vardır. Dünya tarihini değiştiren Çanakkale’de, düşman zırhlılarının geçemeyeceğini hesaplarken kullandığı askeri jeoloji bilgisi de yine o bitmek bilmeyen merakının ve araştırmalarının ürünüydü.

​Şahsına Değil, Millete Emanet

​ O’na "ilah" muamelesi yapıldığını iddia edenlerin, bizzat O'nun kendi ağzından çıkan şu sözleri iyice tahlil etmesi gerekir:

​"Beni övme sözlerini bırakınız; bu ülke için daha fazla neler yapabiliriz, onu konuşunuz."

​Mal varlığının tamamını, kurduğu çiftlikleri ve gayrimenkulleri ölmeden önce Türk milletine ve Türk Tarih/Dil Kurumlarına bağışlayan bir liderdir O. Kendisine verilmek istenen unvanları, şahsi menfaatleri reddetmiş; "Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır..." diyerek kalıcılığı kişiliğinde değil, kurduğu Cumhuriyet ilkelerinde aramıştır.

​Neden Hâlâ Sonsuz?

​Yabancı devlet adamlarının, zamanında karşısında savaşmış düşman generallerinin bile saygıyla önünde eğildiği bir dehayı; kulaktan dolma hurafelerle, kulaktan kulağa yayılan cehaletle eleştirmeye kalkışmak, en başta bu topraklarda soluduğumuz hürriyete haksızlıktır.

​ Kadını insan sayan Medeni Kanun’u, alfabeyi, eğitimi, sanayiyi, bağımsızlığı ve en önemlisi "kul" olmaktan çıkarıp "yurttaş" yapan iradeyi yok saymak, ışığa gözünü kapatıp "hava karanlık" demeye benzer.

​Gözümüzü gerçek bilgiye, okumaya ve araştırmaya açtığımız gün; O’nun neden sönmeyen bir ışık olduğunu çok daha iyi anlayacağız.

​Fikirleri, devrimleri ve vatan sevgisiyle aramızdan hiç ayrılmayan Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü; sevgi, saygı ve hiç eksilmeyen bir minnetle anıyoruz.

​Mekânın cennet olsun Büyük Atam.