Aile içerisinde babalar her zaman gölgede kalır. Sevgisini açıktan belli edemez. Onlar için sevgi ailesi için ömür boyu calisrarak, yorularak verdiği mücadeledir. Babalar fazla konuşmaz dışarıdan bakıldığında soğuk durur. Ama yürekleri hep sıcak ve endişelidir. Ödemeler, eksikler, iş kaygısı, gelecek kaygısı, ailesini güzel bir şekilde geçindirme düşüncesi onları derin bir sessizliğin içerisine yiter.
İnsan büyüdükçe babasını daha iyi anlar. Babaların saçlarındaki her beyaz telin ailesi için verdiği mücadelenin emeğin çabanın bir hatırası olduğunu anlar. Babaların sessiz duruşunun aslında yorgunluk ve ailesini geçindirmek için duyduğu derin kaygıdan olduğunu farkeder. Çocukların başına bir durum geldiğinde ilk olarak anne koşar anne sarılır, babalar geriden duruyor gibi görünse de aslında onun yüreği evladından daha çok yanar. Ama duygularını belli edemez. Çünkü babalar her zaman güçlü görünmek zorundadır.
Her sabah evden çıkıp işyerinde veya sosyal hayatında bir sürü zorluklar sıkıntılar yaşar baba. Ama bunların hiç birini eve yansıtmaz. Eve geldiğinde dışarıdan yüzüne yapışan üzgün maskesini çıkarır. Dışarıda olup bitenler yüreğini yaksa da ailesine belli etmez.
Babalar kendi yaşayamadığı çocukluğu, eksik kaldığı yapamadığı şeyleri çocuğuna sağlamak için bir ömür çaba sarfeder. Çok fazla seni seviyorum demez belki ama kocaman bir ömrü çocukları ve ailesine feda eder. Babalar ailesinin hayallerini, kendi hayallerinin önüne koyan insanlardır. Ailesinin eksikleri tamamlandıktan sonra, kendi istek ve ihtiyaçlarının pek bir önemi yoktur onun için.
Fedakarlık abidesi aslan babalar....
Zaman ilerler babalar yaşlanır, onca çalışma çaba, emek düşünce siyah saçlarını beyaza boyar. Omuzları çöker bedenleri yorulur eski güçleri kalmaz. Babaların değeri çok geç anlaşılır. Babaların sevgisi sözlerle, davranışlarla değil bir ömür verdiği mücadelede saklıdır. Bu yüzden bu sevgisi çok geç anlaşılır. Çocuk yaş aldıkça babasının aslında ailesi için ne kadar çok mücadele ettiğini ve onları ne kadar çok sevdiğini anlar.
Soğuk gibi görünen, ama ailesi yüreğinde Volkan kaynayan eli öpülesi babalar....
Ailesine tam anlamıyla sahip çıkan, onları koruyan, kollayan, onlar için bir ömür mücadele veren tüm babalara selam olsun. Ahirete göç etmiş olanların da Rabb'im mekanını cennet eylesin...
Babalar sevgisini anlatmadan, söylemeden hissettiren, birgün bu dünyadan göçtükleri zaman insanın her zerresini yetim ve eksik bırakan Sessiz Kahramanlardır...
