Ben bir çoban idim kendi çapımda
Sana sevdalıydi çoban deli yar
Sevgi yüklü idi gönül yapımda
Görme beni öyle yaban deli yar
Dünürcü salayım size anamı
Boşa heba etme ayı senemi
Kahırlı konuşup delme sinemi
Dedin yoktur ipek urban deli yar
Atma yağız atma sözüm yabana
Vallah babam beni vermez çobana
Sızı düşer içindeki çıbana
Azar için için çıban deli yar
Geldim kapınızın bastım ziline
Deste deste güller serdim yoluna
Yar uğruna düştüm alem diline
Bana hoyrat baktı oban deli yar
Son kalan resmini öpüp kokladım
Bahçe kapınızı her gün yokladım
Dam üstüne çıkıp yolun bekledim
Camdan görüverdi eben deli yar
Minnet eylediler zengin oğluna
Nikahın kıydılar elin duluna
Şimdi muhtaç kaldı çoban çuluna
Kapısından kovan baban deli yar
HİLALİ boynunu büküp giderken
Son kez sevdine veda ederken
Sel oldu göz yaşı hoşça kal derken
Boşa çıktı bunca çaban deli yar
Hamitli hilalî Rabia saylam TAŞDEMİR
