ÜSTÜN KOKAR YAVAŞ YAVAŞ
Yaşın atmışı geçince
Toprak çeker, yavaş yavaş
Sağlıkta elden kaçınca
Beden çöker yavaş, yavaş
Azalır gözlerin feri
Yürürken dökersin teri
Bazen çelinir dizleri
Canın sıkar yavaş yavaş
Elintitrer su içerken
Dersin yolculuk çökerken
Dökersin yemeği yerken
Eşin bıkar Yavaş yavaş
Öksürükten yaramazsın
Küçük toruna yetemezsin
İdrarını tutamzsın
Üstün kokar yavaş yavaş
Düşermi çeneyin yayı
Zor geçirin haftayı ayı
İsten doğduğun köyü
Köye bakar yavaş yavaş
Ödüoğlu hayır dile
Yetemen hiç bir menzile
Eşine verirsin çile
Hayat yakar yavaş yavaş
Ahmet Ulusoy (Ödüoğlu)
07.03.2026
Kırıkkale
