Kırıkkale’de günümüzde dahi tartışılmaya devam eden su sorununun temelleri, ilin il statüsünü kazandığı ilk yıllara kadar uzanıyor. Bu kapsamda hazırlanan su haberleri dizisine, kronolojik sıralamaya dahil edilmeden, Kırıkkale’nin il olduktan sonraki ilk belediye başkanı Hayati Karayol döneminde yürütülen çalışmalar “bonus haber” olarak eklendi. Karayol dönemi, kentin su altyapısının şekillenmeye başladığı ve birçok temel yatırımın hayata geçirildiği ilk yıllar olarak öne çıkıyor.
Hayati Karayol’un belediye başkanlığı yaptığı dönemde, Kırıkkale’nin hızla artan nüfusu ve gelişen yerleşim alanları dikkate alınarak su temini ve şebeke altyapısına ağırlık verildi. ESO İşletme Müdürlüğü eliyle yürütülen çalışmalar, yalnızca içme suyu değil, aynı zamanda su şebekesi, su tevzii, arıza ve tahsilat süreçlerini de kapsayan yoğun bir çalışma temposu içerdi. Yıllık 5 milyonu aşan tahakkuk, 3 milyonu geçen su tesisatı ile ESO’nun Kırıkkale genelinde geniş bir hizmet ağına sahip olduğu kaydedildi.
Bu dönemde şehrin gelişimini 2000’li yıllara hazırlamak amacıyla su şebekesi çalışmaları başlatıldı. Yeni şebekenin yetersiz kalan su kaynaklarını desteklemek ve rezerv oluşturmak için 1992 yılında keson su kuyusu çalışmaları hız kazandı. Çullu Özü mevkiinde 3, Başpınar’da olmak üzere mevcut kuyu sayısı 9’a çıkarıldı ve böylece su rezervinin yüzde 100 artırıldığı ifade edildi.
Su rezervine yönelik çalışmalar yalnızca kuyu açılmasıyla sınırlı kalmadı. Kızılırmak Celal Bayar Parkı’nda 1989 yılında açılan 2 keson kuyuya, 1992 yılında 3 yeni kuyu daha eklenerek toplam kuyu sayısı 10’a ulaştırıldı. Silah Tevzi Merkezi’nin elektrik trafosu 500 kVA’dan 800 kVA’ya çıkarılarak aynı anda 4 motorun çalıştırılması sağlandı. Başpınar Tevzi Merkezi’nde ise trafo kapasitesi 250 kVA’dan 500 kVA’ya yükseltilerek 6 motorun aynı anda çalışabileceği güç elde edildi.
1992 yılında Çullu Özü’nde 2 yeni sondaj kuyusu açılarak faaliyete alındı. 1993 yılında ise Çullu Özü’nden 3 kuyu Başpınar kuyuları mevkisine taşındı ve buna ek olarak 1 yeni sondaj kuyusu açıldı. Ekonomik ömrünü dolduran ve randıman vermeyen bazı kuyular kapatılırken, Çullu Özü mevkiindeki sondaj kuyu sayısı Kimeski kuyusuyla birlikte 9’a yükseltildi. Yeni açılan kuyuların da devreye alınmasıyla su rezervinin önemli ölçüde artırıldığı kaydedildi.
İller Bankası tarafından 1989 yılından itibaren yürütülen projelerle, Yuva, Karşıyaka, Selimözer, Bahçelievler, Kaletepe, 50. Yıl Blokları, Etiler, Bağlarbaşı, Çankırı Blokları, Gürler Mahallesi’nin tamamı ile Yeni Mahalle, Çalılıöz, Sanayi ve Gündoğdu Mahallelerinin bir kısmı yeni su şebekesine dahil edildi. Geri kalan bölgelerde de cadde ve sokak bazında çalışmaların tamamlanarak şehir şebekesinin bütünüyle yeni sisteme geçirilmesinin hedeflendiği belirtildi.
Su kalitesine yönelik olarak ise şehir şebeke sularının dezenfeksiyonu için 1989 yılından itibaren klorlama sistemleri kuruldu. Bu süreçte 11 adet gaz klor cihazı devreye alınırken, arızalı cihazlar yenileriyle değiştirildi ve ek olarak 3 yeni klorlama cihazı sisteme dahil edildi. Depoların temizlenmesi, tortuların çıkarılması ve düzenli bakım çalışmalarıyla içme suyunun sağlıklı şekilde halka ulaştırılması amaçlandı. Ayrıca İl Halk Sağlığı Laboratuvarı ve İl Sağlık Müdürlüğü iş birliğiyle şehir şebekesinden düzenli numuneler alınarak analizler yapıldı.
Karayol döneminde atılan bu adımlar, Kırıkkale’nin su altyapısının ilk planlı ve kurumsal çalışmaları olarak değerlendiriliyor. Bugün yaşanan sorunlar ve tartışmalar ne kadar yoğun olursa olsun, kentin su serüveninin başlangıcında Hayati Karayol döneminde yapılan bu yatırımların, sonraki yıllara altyapı mirası bıraktığı görülüyor.
