29 Eylül 2022 Perşembe
 
ANA SAYFA   KIRIKKALE WEB TV  
Haber Ara  
 
Hayata saygı duruşu
Hayata saygı duruşu
Tek hedefleri 5 yıl daha koltukta kalmak
Tek hedefleri 5 yıl daha koltukta kalmak
Yahşihan’ın Elektrik Altyapısı Güçleniyor
Yahşihan’ın Elektrik Altyapısı Güçleniyor
Kızılay Spor Kulübünde Çocukların Forma Sevinci
Kızılay Spor Kulübünde Çocukların Forma Sevinci
  YAZARLARIMIZ
45 YILDIR UNUTAMADIĞIM SES, BANA YARDIM EDİN
21 Temmuz 2022 Perşembe Bu yazı 3505 kez okunmuştur.
 
  
Yazı boyutu : 13 Punto 15 Punto 17 Punto 19 Punto

 

İnsanın bazen hafızasında silinmeyen olaylar vardır. Tarihini hatırlamasa da. İşte tarihini tam hatırlayamadığım bir anımı paylaşacağım bu yazımda.

 

16-17 yaşlarındayım, Yuva Mahallesinde oturuyoruz. Şehrin merkezine

 

dolmuşla değil yürüyerek gidip geliyorum.

 

Çarşıda gezerken bir olay dikkatimi çekti, belki otuz belki de 25 yaşlarında genç bir kadın, caddede geçenlerden cadde kenarındaki esnafa adeta yalvarıyordu "bana yardım edin, bana yardım edin, çocuklarım aç" kimse oralı değil hatta bazı insanlar azarlıyor git başka yerde dilen diye.

 

Bu kadında da bir gariplik olduğunu seziyorum, yaşım genç olmasına rağmen biraz kadını izledim kadın caddede kayboldu ama hiç durmadan herkese "bana yardım edin, çocuklarım aç diyordu "

 

Bir türlü o kadının feryatları kulaklarımdan gitmiyordu. O gün mahalleye erken gitmeye karar verdim. Yanlış hatırlamıyorsam saat 15-16 arası idi yürüyerek gidiyorum mahalleye, mahalleye gitmek için şehri ikiye bölen tren yolundan geçmek zorundasın, ben de buradan geçerken tren duruyor büyük bir kalabalık var

 

Ben kalabalığa yaklaştım orada bulunanlar" trenin altına atmış kendini diyorlardı" yaşımın küçük olmasına rağmen yıkıldım, dizlerimin üzerine çöktüm hiç tanımadığım, ismini dahi bilmediğim bir insan için ağlıyordum, trenin altına kendini atan kadın sabah çarşıda dilenen kadındı

 

Toplum olarak bu kadar mı duyarsızdık ben inanamadım inanamıyordum da insanların duyarsız olduklarına. Sadece dilenci ile ihtiyaç sahibi, yardıma muhtaç insanları ayıramadığımızdan kaynaklanan bir olaydı.

 

Bu olaydan sonra kendi kendime bir söz verdim, kim yardım isterse kızmayacağım birkaç lira vermeyip araştıracağıma

 

Bu olaydan sonra yardım isteyen kişiye telefonumu veriyorum ya telefon numarasını ya da adresini alıyorum. Boş zamanlarımda evlerini ziyaret edip gereken yardımı yapıyorum gücüm yetmediği durumlarda arkadaşlardan destek alıyorum

Yardım toplayanların çoğu ya telefonunu ya da adresini vermedi, ya da beni aramadılar,hayatım boyunca yardım isteyenlerin çoğunun dilenmeyi meslek haline getirdiğini gördüm

 

Gerçek ihtiyaç sahiplerinin az olduğunu ya da seslerinin çıkmadığını gördüm. Toplum olarak gerçek ihtiyaç sahiplerini bulmamız onlara yardım etmemiz gerektiğine inandım reklam yapmadan

 

Onların onurunu kırmadan

 

Yarım asır geçmesine rağmen o genç kadının yalvarışları hiç kulaklarımdan gitmedi "bana yardım edin çocuklarım aç"

 

Bu yazıyı paylaş      Sayfayı yazdır    
  YORUMUNUZU YAZIN
Isminiz
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
 
  
Açiklama :

Yorum yazarken lütfen küfür, hakaret ve suç unsuru teskil edecek ifadeler kullanmayiniz. Bu tür yorumlar editörlerimiz tarafindan onaylanmamaktadir.

  
  
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
  
YAZARLAR Tüm Yazarlar
Ahmet ULUSOY
Hidayet DOĞAN
Rabia Saylam TAŞDEMİR
Sami GÜLER
Dede BULUT
Şevket ÖZSOY
Erol Serkan KILIÇ
Yener KAZAN
  
 E-GAZETE E-Gazete Arşiv
  29 Eylül 2022 Perşembe
  
  
 ÇOK OKUNANLAR  
  
 
Sitemizden yararlanırken gizlilik ilkelerini okumanızı tavsiye ederiz.
İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tüm hakları saklıdır. 2010 - Tasarım ve kodlama :kergisi
Tel : 0318 224 34 34  -  E-mail : bilgi@kalehaber.net