29 Eylül 2022 Perşembe
 
ANA SAYFA   KIRIKKALE WEB TV  
Haber Ara  
 
Hayata saygı duruşu
Hayata saygı duruşu
Tek hedefleri 5 yıl daha koltukta kalmak
Tek hedefleri 5 yıl daha koltukta kalmak
Yahşihan’ın Elektrik Altyapısı Güçleniyor
Yahşihan’ın Elektrik Altyapısı Güçleniyor
Kızılay Spor Kulübünde Çocukların Forma Sevinci
Kızılay Spor Kulübünde Çocukların Forma Sevinci
  YAZARLARIMIZ
BİR ŞİİİRİN HİKAYESİ
01 Temmuz 2022 Cuma Bu yazı 2555 kez okunmuştur.
 
  
Yazı boyutu : 13 Punto 15 Punto 17 Punto 19 Punto

 

Yıl 1984 Ocak ayı ilk görev yerime başladığım zaman. Göreve başlayalı birkaç ay ancak oldu. Yanlış hatırlamıyorsam mart ayının ortaları. Kayapınar öyle bir köy ki Ilgaz dağlarının zirvesine yakın köyde elektrik yok, yol yok, ulaşım yok 7 köyün bir traktörü var. Yoksul dağ köyü ormanların içinde.

 

Mart ayı kış çetin geçiyor, buralarda kar bir metreden fazla. Köylüleri yeni tanıyorum lojmanın

yanında Murat Palazlı'nın evi var. Kalabalık bir aile oğlu, gelini, torunu bir arada oturuyorlar

 

 Okula gelenlerden Murat amcanın torununun hasta olduğunu öğrendim. Kimse pek bir şey

söylemiyor hastalığı konusunda.

 

Birkaç gün sonra köyün bilgelerinden saydığım, sevdiğim Faik Toykar'a konuyu açtım, geçmiş olsuna gidelim dedim, çok mutlu oldu. Ertesi gün Faik amca ile bir kişi daha üçümüz geçmiş olsuna gittik. Murat amca bizi görünce çok mutlu oldu.

 

Hasta olan torunu yan odada yatıyormuş ben o odaya girmedim. Çaylarımızı içerken ben lafa girdim. Murat amca torunu neden hastaneye neden götürmediniz diye sordum.

 

Yaşlı adamın gözleri buğulandı, anlatmaya başladı Hocam siz bilmezsiniz buraların kışı çok çetin olur,yol yok, kar adam boyu dedi. Yutkundu " Hem de dedi" sözünün arkası bir türlü gelmiyordu.

 

Anladım söyleyeceği bir şey vardı ama toplum içinde söylemek istemiyordu. Bana hocam salona

kadar gelebilir misin dedi. Evet Murat amcanın yüzü kızarmış sanki suçlu gibi duruyordu.

 

Buyur Murat amca dedim. Yine yutkundu, "Hocam şimdiye kadar gerek katır üstünde, salla da olsa götürdüm fakat hiç param yok" dedi. Evet yokluk böyle bir şey, Hastana bile bakamazsın.

 

Murat amca dedim, üzerimde para yok ama sabah lojmana gelirsen kaç lira istiyorsan veririm

dedim. Gerçekten elimde olan paranın tamamını vereceğim

 

Odaya geçtik biraz daha oturduktan sonra. Faik amcaya işaret ettim, kalkalım diye, anladı, ev sahibinden müsaade isteyip kalktık. O gün kaçta uyuduğumu hatırlamıyorum ama dışarıda fırtınalar kopuyor, pencere kepenkleri, rüzgârdan o kadar korkunç ses çıkarıyor ki.

 

Sabah erkenden uyandım, Murat amca gelecek diye, olan paramı hazırladım vereceğim, gelen olmadı. Birkaç saat bekledikten sonra, öğrenciler gelmeye başladı. Birkaç öğrenciyi ailesi getirir idi onlara sordum. Murat amcanın torunu o gece vefat etmişti. Yıkıldım duygularımı ifade edemiyordum. O gece köydeki ilk şiirimi yazdım Doktor Bey.Hala o şiiri okusam, aklıma, Murat amca, torunu, oğlu Ali ve Faik amca gelir,o acıları tekrar yaşarım.O şiiri siz okurlarımla paylaşmak isterim o günlerin anısına.

 

DOKTOR BEY

 Kayapınar dağla taşa yapılmış

 Bu günlerde köy yolları açılmış

 Bazıları zatürreye tutulmuş

Bizim köye geliversen doktor bey

 

Bizim köy de bir araya gelemez

On beş gündür cip parası bulamaz

Bu köyde ihtiyar genç kalamaz

Bizim köye geliversen doktor bey

 

Mayısta da kar yağıyor buraya

Bu kadar çok önem verme saraya

Ayağımız basmaz hala karaya.

 Bizim köye geliversen doktor bey

 

İhtiyarlar yataklarda iniler

Dost akraba hep onları diniler

 At üstünde bizim köye geliver

 Köylüyü sen güldürüver doktor bey

 

Kaç haftadır altı saat yürüyom

 Yolda ben de neler neler görüyom

Bu dereye bin bir nalet ediyom

 Benim ile geliversen doktor bey

 

Köyde titrer ihtiyar genç bazısı

Kalmamıştır çoklarının azısı

Böyle olmaz bu köylünün yazısı

 İlaç alıp geliversen doktor bey

 

Kimseye de hiçbir sözüm kalmadı

Aza koydum çoğa koydum olmadı

Yazmaktan da başka çare kalmadı

 Reçeteler yazıversen doktor bey

 

Kul Ömer de yine dertli bu gece

 Uykusuzdur düşünmekten kaç gece

Urlular da bizim köyde bilmece.

Köylüyü sen güldürü ver doktor bey

 

 

Not 2018 yılında köyü ziyarete gittiğimizde yol var, elektrik var, su var. Taksiler var. Köyde yaşayan birkaç ihtiyardan başkası yok.

Bu yazıyı paylaş      Sayfayı yazdır    
  YORUMUNUZU YAZIN
Isminiz
Yorumunuz
Güvenlik Kodu
 
  
Açiklama :

Yorum yazarken lütfen küfür, hakaret ve suç unsuru teskil edecek ifadeler kullanmayiniz. Bu tür yorumlar editörlerimiz tarafindan onaylanmamaktadir.

  
  
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
  
YAZARLAR Tüm Yazarlar
Ahmet ULUSOY
Hidayet DOĞAN
Rabia Saylam TAŞDEMİR
Sami GÜLER
Dede BULUT
Şevket ÖZSOY
Erol Serkan KILIÇ
Yener KAZAN
  
 E-GAZETE E-Gazete Arşiv
  28 Eylül 2022 Çarşamba
  
  
 ÇOK OKUNANLAR  
  
 
Sitemizden yararlanırken gizlilik ilkelerini okumanızı tavsiye ederiz.
İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tüm hakları saklıdır. 2010 - Tasarım ve kodlama :kergisi
Tel : 0318 224 34 34  -  E-mail : bilgi@kalehaber.net